dinsdag 14 september 2021

Tuinsprokkels over de afgelopen weken, maanden zelfs..................................... Dinsdag 14 septmeber 2021.

 Met tussenpozen maak ik wat foto's van mijn tuin en wat ik daar in vind ( voornamelijk slakken ).
ook mijn tuin ziet er minder uit dan ik zou willen, ben moe, te vaak ziek...het lukt me niet meer.


Dit jaar is best een nat jaar geweest. Een beetje te nat soms, want de slakken gedijden erg goed in mijn tuin, je gleed er soms bijna op uit !
Dit Klaproosje wordt wakker met regen.





In de ochtend vond ik wel mooie beelden soms, zoals hier met al die waterdruppels.






Zelfs het Sedum verzoop bijna !






Wat dit nou was, daar was ik erg nieuwsgierig naar. Het zit op de jonge loten van een wederik.
Het blijken gekristalliseerde bolletjes glucose te zijn die de plant teveel heeft en op deze manier "uit zweet ".







De voetjes van de Wingerd. Ik wil het niet meer, dus probeer het tegen te gaan. Je ziet op de muur zelfs de oude voetjes nog ( de grijze bollen) .








Een Spaanse margriet heel close... mooie vormen hebben de stuifmeeldraden.







Een witte Zonnehoed. Ik hou meer van de roze. Maar je moet af en toe afwisselen he :)







De bonsai  Lariks vind de regen wel fijn.







Dit is maar een heel klein bijtje , iets van 3 mm.( ws een groefbij ). Ze komen steeds meer op mijn bijen-hotellen af !






De oude stuifmeeldraden van de Clematis van de buuf.
Later wordt het allemaal spinsel.







Mijn "grote " vrienden zijn er ook weer. De fam Stokroos-snuitkever.
Je denkt misschien...wat heeft die veel poten ?  Het zijn er twee op elkaar die aan paren zijn.
Hun favoriete hobby.







De klaproos zonder bloembladen.






Hier zie je de twee vrijdozen beter. Het vrouwtje heeft een zuig-snuit die zo lang is als haar eigen lichaam.






Dit is de Grote Wolbij... voor het 2e jaar in mijn tuin. Hier doet ze haar naam eer aan en heeft ze een bolletje "wol " van de prikneus in haar voorpoten, voor haar nest te maken.






De tuin wordt goed bewaakt door deze tijger.













Soms erge donkere luchten......






Een G
oudwespje.... ik vind ze zo mooi !   De eieren worden afgezet in nesten van solitaire bijen en wespen en komen direct uit. Vervolgens beginnen de larven te eten van de voedselvoorraad en de larven van hun gastheer. Vandaar dat hij elke keer zit te loeren bij mijn bijenhotel !







Hier eentje op de dakgoot van mijn schuurtje.







Gijs heeft een nieuwe hobby, toneelspelen, hier ligt ie " voor dood ".






Hier is ie aan dagdromen....de schat.







Dit is een zweefvlieg die aan Yoga doet, hij staat nl op één been.






De huisjes slak is dus ook een kannibaal !  Hij eet een plat-gestapte naaktslak op  !





Deze Goudsbloem heeft zich een nieuw kapsel laten aanmeten :)
Wassen en watergolven was in de aanbieding






Apart hoe de meeldraden lopen bij de witte zonnehoed.







aha !  Nu weet ik waar de gaten in mijn klaproosbloemen vandaan komen... wie hangt daar onderin de bloem ???  Juist ja, een slak !!







Een vrouwtje Schorpioenvlieg







Oost-Indische kers, simpel maar mooi !








Een jonge Kruisspin.






Een Graafwesp bij het bijen-hotel.








Dit is een Penseelkever. Hij doet hier een diepgravend onderzoek in de bloem van het Ijzerhard.







Zwartwit foto van een gewone honingbij in mijn goudsbloem.






In de huiskamer en andere kamers zie je soms wat verwarde spinrag zitten met een spin er in die bijna uit lucht bestaat, zo iel is hij.  Dit is een Trilspin. Leven het hele jaar door in huizen. Gaat ook echt op jacht naar insecten.





Varen met mijn zus in Noord-holland nabij oostwoud ....................... Zondag 11 juli 2021.

 Ik loop verschrikkelijk achter met foto's bewerken.
Zondag 11 juli ging ik naar mijn zus Nelly, eigenlijk om te fietsen, maar mijn zus had een ander voorstel, om te gaan varen met een bootje.
Een paar jaar geleden hebben we dat ook gedaa, en het is zo een fluisterbootje met een elektrische motor, die maken idd heel weinig lawaai.

Bij mijn zus heb je heel veel water en een paar mooie gebieden om te varen.




Daar waar je de bootjes kan huren, heb je ook een camping. Bij het huis van de eigenaar stond deze schaal met een gedroogde bloem van de grote berenklauw. Grappig gedaan, ziet er mooi uit zo.






Stokrozen tegen een "warme " muur...die doen het altijd goed en geeft een prachtig gezicht.







Fuut met haar jong. Zo moeder zo dochter zou je bijna zeggen, lekker slapen ronddobberen.






Afijn...ze werden wakker, ik geloof niet dat ze het leuk vonden dat ze wakker werden van het bootje.







Ik wilde een duikende fuut op de foto zetten, maar ze was mij toch te snel af.






En met een natte kuif kom je weer boven.






Waterlelies blijven mooi om naar te kijken. Hoe krijgt de natuur ze zo wit. Worden ze elke dag gewassen ?







Meestal liggen de bloemen op het water, maar een enkele enthousiasteling komt boven het water uit.







Maar je hebt ze in diverse kleuren, deze rode zijn ook wel mooi.







Dit is een luie fuut :)   Of anders.....dit is een slimme fuut... alvorens ze gaat duiken naar vis, kijkt ze eerst al zwemmend of ze al is ziet en pas daarna gaat ze duiken. Ik zie dit gedrag steeds vaker. Voor mijn gevoel zag je dit vroeger niet.













Het kerkje van Oostwoud.







Langs de kant stond ook Waterhyacint. Een exoot dus, en hier zijn ze al te laat, want deze planten staan in het open water !!     Op wikipedia staat het volgende: 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Waterhyacint

De waterhyacint (Eichhornia crassipes) is een waterplant uit de pontederiafamilie (Pontederiaceae). De plant is afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika. De lila bloemen lijken op die van de hyacint, maar de planten zijn geen familie.
In Suriname waar de plant inheems is, werd de waterhyacint in het Brokopondostuwmeer ten slotte met herbiciden bestreden, omdat de waterkrachtcentrale van de Afobakadam erdoor ontregeld raakte.

Er geldt vanaf 3 augustus 2016 een Europees verbod op bezit, handel, kweek, transport en import van deze soort invasieve exoot.[4] Wanneer u deze plant in uw vijver heeft, wordt u geacht ervoor te zorgen dat hij zich niet kan verspreiden naar het natuurlijk milieu.













Dit is de Grote Egelskop. Je kunt wel zien waar hij zijn naam aan dankt. :)







Deze zie je niet zo vaak, dit is een gele waterlelie.







Toen we terug kwamen, wilde ik nog even dit mooie oude schuurtje op de foto zetten. Mooie kleuren hebben ze het hout gegeven.