zondag 3 februari 2019

Kunst van de natuur haarzelf..... Hemmeland eind januari 2019.

Echt heel winters wordt het niet meer tegenwoordig, het zijn speldenprikken die men nu ziet.
Wat niet zegt dat er nooit meer een strenge winter komt.

Maar ik zie ( zoals meerdere zaken in de natuur ) in vergelijking met de jaren dat ik kind was en puber werd dat het aantal winters met sneeuw en ijs aan het afnemen is.
Vroeger ( zoals meeste ouder mensen zeggen ) had je veel meer winters waarbij je kon schaatsen op natuur-ijs en perioden met veel sneeuw. Ook had je veel vaker een witte kerst dan nu.

Maar ik zie het ook bijvoorbeeld aan het aantal insecten en vlinders die veel groter in aantal waren.
Ook met het vissen zie ik heel veel verschillen. Vroeger had je echt veel meer vis zoals paling en snoekbaars en je hoefde niet veel moeite te doen om ze te vangen.

In een periode waarin het vriest en soms sneeuwt ga ik wel vaker naar "Hemmeland ", een recreatie gebied nabij Monnickendam. Dat komt omdat de Gouwzee waar het aan grenst ervoor zorgt dat het riet aan de wallenkant zo mooi kan bevriezen. Soms moet je er snel bij zijn, want als het gaat dooien, dan is het ijs als sneeuw voor de zon verdwenen.

De 1e dag dat ik er was had ik maar 1 camera mee en ik heb geleerd bij foto's in de sneeuw je iets moet overbelichten. Maar ik had dat iets teveel gedaan, waardoor meeste foto's van de 1e bezoek overbelicht waren.
De dag erop ben ik er weer naar toe geweest en was er al een deel gesmolten.


De 1e dag was het ook best koud en guur en dat kwam door de harde wind.










Hier kun je goed zien dat het aan het sneeuwen was.
Het was jammer genoeg dus ook grijs weer en dat is nooit zo goed voor fotografie.















Dus moet je je aandacht verleggen naar mooiere dingen, zoals het riet waar ijs aan vastgevroren was en er nu sneeuw bijkwam.















Alles aan de wallenkant wordt overspoeld door water en bevriest, zoals hier het gras.












Ook bomen die hun takken over het water hebben hangen, zie je vaak ijs-gordijnen ontstaan.
















Het water wat tegen de kant klotst veroorzaakt een spetter-regen over de takken en daarvan druipt het water af en bij vrieskoude ontstaan er vele ijspegels.














ijslolly's bedekt met suiker ( Sneeuw ).

















En soms blijft de sneeuw hangen als een plaat in het riet.
Jammer genoeg waren deze bij de 2e dag al gesmolten.
















Dit is dag 2, nog steeds veel ijspegels aan de wallenkant.















Ook aan het aanleg-stijgertje zie je ijspegels hangen.
















Je kan aan de ijspegels zien hoe smerig het water is. Er zit allemaal vuil in het ijs.
















Soms worden rietstengels dikke sigaren van ijs.

















Verderop na een bocht en waar de wind wat minder waait zie je mooie heldere ijsklontjes ontstaan.































De ijsklompjes in het riet worden bij grotere golven elke keer in het water gedompeld.


















De laag sneeuw van de 1e dag is nu een ijsplaat geworden tussen het riet.

















Soms zie je dat het riet bijna ijs-sabels worden.





















Maar de ijslolly's zijn toch het mooiste. Het lijkt wel glas-kunst van de natuur haarzelf.







Aan de ene kant mooi dit winterse weer, maar aan de andere kant is het niet goed voor de paddenstoelen en zwammen die ik aan het vastleggen was op foto.
Je hebt wel een paar winter-paddenstoelen, maar dat is maar 1 soort vaak ( fluweelpootjes ).
















En Elfenbankjes zijn vaak zo hard en taai dat ze een laagje sneeuw wel aankunnen.
















En soms zijn Fluweelpootjes slim en groeien ze aan de onderkant van de stam en hebben zo minder last van de koude.


Van mij mag het weer dooien en waarbij ik hoop dat de zwammen en paddenstoelen weer gaan groeien. Hoewel ik een beetje in de lappenmand ben ( door de zoveelste pancreatitis ), hoop ik van de week op wat mooier weer en minder regen om weer even mijn neus in het Purmerbos te laten zien.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten