donderdag 15 augustus 2019

De tuin en de purmerringdijk en het Leersumse veld..............begin augustus 2019.

Na een poos weinig aan fotografie gedaan te hebben, ben ik het weer aan oppakken.
IK merk wel dat er twee lenzen aan mijn 2 camera's blijven plakken.
De 16 mm groothoek 1.4 is zo een mooie lens. Ik denk de beste lens die ik ooit gehad heb.
Maar de 80 mm macro komt ook niet van mijn andere body af. Grappig.
Mijn wens is nog de 100-300mm lens ( 2e hands ).

Ik heb zonnebloemen voor de 1e keer in mijn tuin en dat komt omdat de koolmezen en pimpelmezen zo een slordige eters zijn ! :)



Het zijn mooie volle zonnebloemen geworden. Ze trekken best wat insecten aan.




De armen van de Passiebloem zijn lang....ze komen zelfs in mijn tuin. Het is een plant van de buren :)





Gelukkig zijn er ook bloemen.






Hoe mooi kan een simpele goudsbloem zijn !






Of de mooie bloem van een gecultiveerde toortsen-soort.





Met mijn collega ( ik ben nog steeds in slapend dienstverband ) Marlon de purmerringdijk op geweest.





De ringvaart met een sliertje mist.







Weide mist.





Zaadjes in wording van een schermbloemige. Als je ze vergroot lijken het net beestjes.







Mijn grote vriend laat zich ook weer zien, de Zuringwants. Hij loopt heel parmantig.






Het Leersumse veld, ik ben er echt een hele poos niet geweest. Ze hadden mist voorspeld, dus nu de juiste tijd om er heen te gaan.
En inderdaad toen ik in het gebied kwam was er een mooie grondmist. Alleen zou het ook weer warm worden, dus de zon brandde de mist ook snel weer weg ( helaas ).






De zon komt alweer snel op.





Het veld wordt wakker.





Ik zag zowaar één Rode heide libelle met dauw omhult.
Maar helaas gaat het gebied door de droogte snel achteruit. Er zijn 3 plassen en daarvan zijn er al twee helemaal droog gevallen en ze beginnen zelf te verlanden.






Dit was een plas, maar nu geheel droog gevallen en er groeien al planten op de aarde.






Gelukkig was er nog wel Zonnedauw, maar ze waren niet groot en stonden erg laag.








Augustus..... het lijkt er op dat de herfst vroeg in zal zetten als ik naar de spinnen kijk.







Eindelijk voor de eerste keer op de foto ! De Tijgerspin ( ook wel Wespspin genoemd ).
Allebeide een rare naam, want de spin jaagt het liefst op sprinkhanen.
Het web kenmerkt zich door een aparte structuur...het witte aangezette gedeelte ).
Ze noemen dat het "stabielement " en zou insecten aantrekken.




Ik loop vaak hetzelfde rondje en kom dan op een plek met een mooie doorkijk.
Maar dezer keer was hij extra mooi, waarschijnlijk door het zachte licht ).






Waar hier vroeger bomen dood gingen omdat het te nat was, zullen straks bomen groeien en de vlakte overnemen, vanwege de klimaat verandering.





Als je de spinnenwebben bekijkt in een bepaalde hoek, dan zie je regenboogkleuren ontstaan.




Ik wist niet dat de bloemen van de "Grote klit " zo mooi waren. We noemden de zaadbollen vroeger "kelvers "en we gooiden ze naar elkaar. Liefst in iemands haren. Want de zaadbollen bevatten halen zoals klittenband.





Rond 10 augustus weer even een rondje gemaakt in het Purmerbos. Wat ik al tijden niet gezien heb, zijn de zwarte rupsen in de brandnetels van de Kleine vos en de Dagpauwoog. Het zijn beide vlinders die ik dit jaar een stuk minder zie, terwijl er hele velden vol brandnetels aanwezig zijn in het bos.
Maar gelukkig, vond ik er nog een paar. Dit zijn rupsen van de Dagpauwoog, ze zien er minder mooi uit da de vlinder zelf.




Hier zien ze er iets mooier uit :)


Het Purmerbos wordt overspoeld door een exoot, een plant die "Springbalsemien "heet. Gelukkig zag ik wel een hele grote rups die dit eet. Alleen deze zie je niet elke dag, het is een rups van "Avondrood-pijlstaart nachtvlinder "IK denk dat de rups zeker 5 cm groot was, misschien wel groter.
De rups gaat zich verpoppen in de grond en blijft daar soms wel 2 jaar zitten en daarna komt er een grote nachtvlinder uit.





Eindelijk kan ik eens de schorpioenvlieg laten zien, een mannelijk exemplaar, want deze heeft de schorpioenstekel aan zijn achtereinde. Je ziet vaak wel vrouwtjes, maar die hebben geen stekel zoals het mannetje.





Maar ik stond echt versteld toen ik een foto maakte van mijn lievelings-wants, de zuringwants.
Dit exemplaar ging plassen en er kwam een druppel heldere vloeistof uit zijn achtereinde.
IK heb dit nog nooit gezien en ik heb het meteen opgezocht of dit kon.
En hoewel insecten geen nieren hebben, ze hebben wel de kanaaltjes van "Malpighi "en deze kunnen vloeistof uitscheiden.





Wat kan de natuur toch vreemde schepsels maken. Dit lijkt een groene stinkwants, het zal ws een jonkie zijn. Maar hij staat zo mooi hoog op zijn poten !





Het blijven parmantige beestjes die wantsen.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten