zondag 8 maart 2020

Lente ........ingehouden energie voor het volgende leven................. Zondag 8 maart 2020.


Lente is ingehouden energie. Bomen hebben hun energie voorraad in de herfst uit de bladeren gehaald en staan in de lente in de startblokken met hun knoppen.

Of zoals de Eik.... die laat zijn eikels los in de herfst met genoeg energie in de eikel om te ontkiemen en de eerste tijd te groeien waarbij hun wortels kunnen ontwikkelen.

De winter was er niet, hooguit een paar dagen vorst en dan nog merendeel op grondniveau. Je zou wel verwachten dat de lente een maand eerder was door het afwezig blijven van een echte winter.
In de stad lijkt het wel zo, daar begint de lente altijd eerder, waarschijnlijk komt dat omdat de temperatuur in stadsgebieden hoger is dan in de natuur. Ook in mijn tuin kwamen de krokussen en sneeuwklokjes veel eerder dan verwacht.

En dan ga je naar het bos, en dan zie je nog weinig tekenen van lente. !  :(
Ligt dat aan mij misschien ? Mijn verlangen naar de lente ?
Heel veel mensen hebben verlangen naar de lente trouwens.
In het eerste deel van het jaar, januari tot vaak half maart is er niet zoveel te fotograferen, de bomen zijn kaal en er bloeit bijna niks.
Maar dat is wel vaak een periode waar je macro-fotografie kunt doen. Want juist korstmossen zijn vaak mooier dan en ook de gewone mossen maken zich al klaar en beginnen sporen te vormen.
Korstmossen op bomen worden als de bomen bladeren krijgen minder zichtbaar.
Er is best veel leven op de bomen zelf dus ( korstmossen vooral ).


Op 28 februari ben ik met Marlon de duinen in geweest van het Zwanenwater nabij Callantsoog. Ik hoopte daar meer bloeiende korstmossen te zien.



Het eerste wat ons oog trok was een grote Trilzwam, de Gele Trilzwam wel te verstaan. Ik heb hem nog nooit zo groot gezien.








Dit zijn een soort korstmossen denk ik wat op een stammetje zit.







Een hoop mensen kijken nooit dichtbij naar de boom. Maar ook op zijn stam zit leven. Diverse korstmossen zitten daar.








Familie zoekt elkaar op lijkt het wel. Tussen het gewone mos zit een familie bekermos. Onderin heeft er eentje sporen gevormd.





Dit is Rafelig-bekermos met sporen. Een maand geleden waren ze lichtbruin. En nu zie je dat er sommige delen donker beginnen te worden ( ik had gehoopt op de kleur rood ).









Stermos beginnen al knoppen te vormen waar hun sporen in zitten.









Verderop zag ik een rode gloed. Ik dacht dat het meer Sterremos was. Maar dat was het niet. Dit lijken wel kleine roosjes. Maar het zijn manlijke exemplaren van het Haarmos, maar het lijken net kleine roosjes.








Hele delen van duinen kleuren ze rood, je ziet ze al van verre.







Het Zwamenwater is het summum voor korstmossen, je kan er zoveel soorten vinden. Zoals dit Gevorkte Heidestaartjes.








 Dit is een stilleven van mosjes met een mooie pluk Rendiermos.









Meeste korstmossen maken gebruik van sporen en varens ook.
Sporen worden gevormd door niet bloeiende mossen/planten.
En bloeiende planten geven zaden, die zijn vaak groter en hebben hun eigen voeding mee om in het begin te kunnen groeien ( denk maar aan de Eikels en kastanjes).

Het verschil zit o.a. in de grootte, sporen zijn veel kleiner en kunnen door de wind ver verspreid worden, of blijven makkelijker achter in de huid van een dier of veren van vogels.
Hieronder zie je de onderkant van een blad van de Eikvaren (  met rijen sporen ! )








Hier een tak met mooie en verschillende korstmossen.








Mosklokjes ( de paddenstoeltjes, want ze zijn erg klein ) lijken het hele jaar wel te groeien ! Het lijkt wel een stilleven wederom.







Dit is het Klein Duinsterretje met "glasdraden "om hem te beschermen tegen vorst. Als je er voorbij loopt met wandelen zie je niets bijzonders.
Maar als je een macro-foto maakt, dan zie je een wirwar van witte draadjes en dat het dus geen "gewoon " mos is. Hiervoor kunt u het beste even klikken op de foto, dan wordt hij vergroot.











Een plasje in het zwanenwater, de bomen nog kaal, een beetje saai zo.










Groene stukken tussen de heide. Dat is allemaal mos ( diverse soorten ).
Hier gedijen deze mossen goed dus.








Het is helemaal geen paddenstoelen tijd meer, maar zie !! de laatste paddo !








OP de terugweg zagen we stukjes duin met allemaal witte kleine bloemetjes.
Het blijkt "kleine Veldkers " te zijn, ook een voorjaarsbloeier.









De Boa-constrictor onder de planten. Klimop wurgt hier de boom. Een beetje foute tactiek als je mij vraagt, want als je het goed doet, laat je de boom in leven en heb je evengoed meer zon. Nu is deze boom dood en met een storm zal hij omvallen en weg is het voordeel van de Klimop !







Het Dennetje op de tuintafel, laat ook al zien dat hij aan het groeien is.







In mijn tuin heerst ook "de lente is aanstaande " sfeer. Deze hyacint staat op springen.






En zo ziet de lente er uit in het Purmerbos. Zie eigenlijk bijna geen lente, terwijl ik het wel verwacht had na zoveel warme dagen ( warmer dan normaal in de winter en op TV zegt met dat de lente een maand te vroeg begint.







Een Brandnetel of een Dovenetel, onder een dun laagje rijp door vorst aan de grond. Hoe overleven planten dit. Sommige planten maken een hogere concentratie suikers in hun systeem en de hogere concentratie werkt als anti-vries !






Ondanks de ijs, groeit dit Kleefkruid straks weer rustig verder.








Een paar bomen beginnen al met uitlopen, zoals deze Els. Jonge blaadjes zijn vaak nog zo mooi, een lichte kleur groen die ze hebben.








In het Purmerbos kom je zelfs een paar Narcissen tegen. Vast door iemand ooit geplant.








Sommige Beuken kunnen geen afscheid nemen van hun bladeren.






Wat mij opvalt is dat sommige Distels langer bevroren bleven dan andere planten in hun omgeving.







Als je dichterbij kijkt, dan zie je dat ze veel haar hebben en dat daar de rijp (| ijsvezels ) op blijft zitten. Waardoor dat komt ?  Gene idee, misschien de lange haren ?  Ze hebben ook een andere kleur, iets blauwachtige hebben ze over zich.








Op de stammen van dennen leven vele andere wezens, zoals deze verschillende korstmossen.






Het Purmerbos heeft soms rae stukje. Dit lijken wel "etage " bomen.






De Wilgenkatjes beginnen wat uit te lopen. Het bovenste katje heeft nog wat ijs op zich. Eigenlijk zie ik ze op dezelfde tijd als vorig jaar. Dus in het bos lijkt niet alles eerder uit te lopen, als in de steden zelf.






Deze plant is van de Buurvrouw en staat in een pot. Hij begint nieuwe bladeren te vormen. Grappig detail.... er schuilt een lievenheersbeetje in een verse blad.








IK denk dat dit een "Sleedoorn " is. Bloeit langs de weg naar mijn huis.







In het park "het Gorse Bos "komen wel de Krokussen mooi op in groepjes.
Vaak zie je ze met de zon meedraaien. Het valt mij nog mee dat ze er zo uitzien na vele hagelbuien en erg veel regen en wind.






Dromerige Krokussen.






Ook het "Speenkruid "begint al te komen.
Net als Klein- en Groot-Hoefblad zijn dat de 1e bloeiers in de natuur.






De " Rode-Ribbus " komt ook al.







De Sky-line van de "Purmer-polder " 






De Elzen katjes zwaaien in de wind.







Na weken van regen en harde wind, eindelijk weer eens zon !
Kijk eens hoe ooi de druppels schitteren !






 De Vlier begint ook met uitlopen in het bos.







Ik was ook aan het zoeken naar poppen van het Oranje Tipje in een stuk bos, waar ik ze in het voorjaar veel zie vliegen.
Maar kwam alleen deze stekelige planten tegen.






Populieren-katjes, ze doen mij denken aan mijn jeugd. In het voorjaar laten ze zich massaal vallen in het voorjaar.








Het zaagvlak van een behoorlijke populier. Vaak waort het al snel bewoond door algen en zwammen. Dit stuk heeft een rare dikke schorslaag nabij het zaagvlak.







In een ander gedeelte van het Purmerbos zie je vaak ook in het voorjaar nog paddenstoelen staan tussen het gras. De onderlaag ( die je nu niet ziet ) bestaat uit houtsnippers ( ik denk van vele afgezaagde bomen daar ).








Hoog in de lucht waren 4 buizerds bezig met elkaar het hof te maken.
Dat is altijd zo een mooi gezicht. Als ze elkaar echt het hof maken dan geven ze elkaar hoog in de lucht dingen over als takken, maar ook soms prooien die ze gevangen hebben. Dus ik dacht, ik neem de volgende keer mijn telelens mee ! Maar zoals wel vaker. Geen buizerd te zien of te horen. Ik was deze keer vroeg in het Purmerbos, ik denk dat Buizerds geen vroege vogels zijn !
Dit is hetzelfde open stuk bos, wat ik bij de vorige foto beschreef.
Hier zie je ook één van de voorjaars-boden, het Klein Hoefblad.








Hier nogmaals een foto van een bloem van de Sleedoorn.






Ook hier was vorst aan de grond. En als de bladeren van het Speenkruid ontdooit zijn, groeit de plant weer verder alsof er niets gebeurd was.







Typisch plaatje van het Purmerbos. Het is een nat bos en sommige stukken hebben veel riet.









IN één van de watertjes in het bos, waren een stelletje Knobbelzwanen, de ene was rustig aan het eten en de voorste was zichzelf aan het wassen.
Het was een lastige foto, omdat de zon net in de richting naar de zwanen scheen.











He he.... ff lekker wapperen na het schoonmaken !








Wat zijn het toch een mooie beesten !!







Verderop was er ook de familie Amerikaanse Kuifeend.
Mannetje is zwart wit en met kuif en zoals wel vaker in de dierenwereld is het vrouwtje saai bruin.








Een jong Madeliefje. Altijd zo mooi met de rode punten aan de buitenkanten van de bloembladen.









Deze foto is met een hoger diafragma getal genomen en zie je dus een grotere scherpte. Je ziet ook de dauwdruppels nu beter.









Het Klein Hoefblad. Ze draaien een gedeelte mee met de zon.









Behalve de dunne gele bloemblaadjes zie je dat het in de bloem zelf ook heel mooi is.










Op de terugweg stonden deze sierappel-struikjes in bloei. Allemaal witte bloemetjes.