zaterdag 22 april 2023

Hoef eindelijk niet meer elke week naar het Rode Kruis ziekenhuis in Beverwijk !......... en 1e gesprek met het exertisecentrum euthanasie komt er aan................. zaterdag 22 april 2023.

 Nadat de wondgenezing een stuk sneller en beter ging nadat ik het gips geweigerd had en een spalk kreeg welke ik af kon doen en elke dag douchen weer mogelijk was, ging de wondgenezing ook heel snel !
Had eigenlijk al eerder gekund, maar ze waren voorzichtig daar.


Afgelopen dinsdag 18 april bracht mijn schoonzus Tiny mij naar de "handen "poli van het RKZ.
Even afwisseling van de wacht, mijn zus Nelly heeft mij heel wat keren naar het ziekenhuis gebracht.
Best een lastig iets voor mij, hulp vragen aan een ander en afhankelijk zijn. Ben gewend eigenlijk merendeel alleen te doen afgelopen 21 jaar nadat ik ziek werd.
Eerst moest er een controle röntgenfoto van de hand gemaakt worden. Want de middelvinger waar een duidelijk dikke zaagsnede in het bot zichtbaar was, was na 3 weken scheef gaan hangen. Zelf dacht ik dat hij mogelijk gebroken kon zijn, want de rest van de vinger stond nog recht op een heel klein stukje bot wat heel was gebleven.
Afijn... daarna naar de poli.  Daar zat weer een goede plastisch chirurg die ik de vorige keer ook had en meer uitlegde  en er ook de tijd voor nam. Hij kwam ook ervaren over.

De ringvinger was niet gebroken, maar gewoon als een boom waar aan één kant ingezaagd was, was de vinger scheef gaan hangen. Misschien hadden ze hem beter kunnen vast tapen aan mijn wijsvinger om hem rechtop te houden. Maar dat is niet gebeurd.
Ik vroeg wel aan de plastisch chirurg waarom er geen stukjes bot gebruikt was van mijn ringvinger om de daarmee de zaagsnede van de middelvinger op te vullen. De reden dat ze dat niet deden was omdat dat meestal leidt tot ontsteking en abces vorming.  Aangezien een cirkelzaagwond een vieze wond is ( door al het hout waar bacteriën op zitten ), doen  ze dat nooit.
Wel had men er tijdens de operatie een schroef in kunnen doen om de vinger rechtop te houden.
Maar dat was niet gebeurd.

Later las ik het de brief voor de fysio, waarbij de middelvinger eigenlijk al opgegeven was om nog enig functie terug te krijgen en dat zelfs mogelijk in de toekomst nog operatie en of amputatie nodig was.



Aankomende dinsdag ga ik voor de 1e keer naar "handen fysiotherapie " . Dat is een specialisatie. Niet elke fysiotherapeut kan goed handen behandelen.
Ik ben benieuwd hoe dat gaat.

Waar ik nog last van heb is veel oedeem en vaak zenuwpijnen in mijn middelvinger.
Paracetamol / diclofenac / abstral ( fentanyl ) helpen allemaal niets bij deze pijn.
Gelukkig lijkt de pijn langzaam aan beter te worden, maar het wisselt best van dag tot dag.
Eergisteren weer veel last van een brandende pijn van mijn middelvinger ( alsof je hem tegen een hete strijkbout aangehouden hebt ). De volgende dag was het weer een stuk minder gelukkig.

het ligt er aan of je de hand veel gebruikt, en als ik op de fiets boodschappen die in de vroege ochtend wanneer het nog koud is, dan heb ik daarna de rest van de dag last van die zenuwpijnen. Niet alleen in mijn middelvinger,maar dan ook de pink en het litteken beginnen dan zeer te doen.

Gekke is, dat als ik de zijkant aanraak van de middelvinger aan de pinkzijde, dat dat geheel dood is. Ik heb daar geen gevoel meer in.  En als ik aan het stompje van de ringvinger zit, dan voel ik dat aan mijn middelvinger.  Ik vind het apart dat ik juist die brandende pijn heb aan de zijkant van de middelvinger aan de pink zijde. Terwijl, als je er zelf aan zit, dan voelt dat dood.

Ik vind ook dat ik best veel last van oedeem blijf houden. Dat stompje van de ringvinger ziet er van bovenaf meer uit als een ballonnetje dan een stompje van een vinger.
Het oedeem geeft mij ook belemmering in de beweging van mijn pink oa.
En de buigpees van mijn wijsvinger verkleefd steeds meer met het litteken op mijn hand.
Als ik mijn wijsvinger beweeg, dan trekt dat aan mijn huid en litteken en is dan ook pijnlijk.
Ik hoop dat de handenfysio daar iets snel mee kan doen, zodat het niet verder verkleefd.
Wanneer ik ga fietsen, dan die ik een dikke want aan over mijn aangedane hand, om hem tegen koude te beschermen.  Staat natuurlijk gek, iemand die in de lente met 1 handschoen fietst.




Hier zie je een beetje dat het 1e kootje van de middelvinger best dik en hard is.



Hier zie je dat de middelvinger best heel krom staat en dat het kussentje van de ringvinger best dik is. Ik vind dat er niet mooi uit zien.




De binnenkant ziet er best goed uit, alleen krijg ik ook steeds meer oedeem in mijn handpalm nabij de vingers




LAST BUT NOT LEAST !

Einde van de ochtend, toen mijn schoonzus en ik net thuis kwamen belde iemand van het expertisecentrum mij op om een afspraak te maken !!
Het was een Sociaal psychiatrisch verpleegkundige die mij belde, en hij vertelde dat ze op 1 mei langs zouden komen aan het einde van de middag.  En dat als na gesprekken euthanasie doorgang zou vinden, dat zij met zijn tweeën ook bij de uitvoering van de euthanasie zouden zijn. Dus dat je niet na de gesprekken weer iemand anders zou krijgen voor de uitvoering. Ik begreep van hem dat de andere persoon een arts was en dat deze psychiater is.    Zelf vond ik dat wel apart, omdat bij mij heel veel heelkunde problemen zijn, zoals de carcinoiden en de uitzaaiingen/ de alvleesklier die zo vaak ontstoken was dat hij nu niets meer doet en ik aan de insuline ben/ nierstenen / nieren die het nagenoeg niet meer doen door alle operaties  etc.

Natuurlijk ben ik door alle klachten en complicaties wel depressief geworden.
Maar aanvankelijk was dat niet het hoofdprobleem.
Maar we zullen zien wat het brengt. Ik hoop deze keer op een goede afloop en dat ik het niet zelf moet doen met insuline, maar dat ik na jaren in de steek gelaten te zijn, dat zij inzien dat het niet zo langer gaat.